گاه مسیر یک زندگی،با یک معلم دلسوز و یک گروه فرهنگی آغاز می‌شود و تا میدان‌های خدمت و جهاد در راه انقلاب امتداد می‌یابد. آنچه می‌خوانید، بخش دیگری از خاطرات شفاهی آقای علی محقق از رفسنجان است که روایتگر تأثیر عمیق کار فرهنگی هدفمند، سال‌ها پیش از پیروزی انقلاب اسلامی است. خاطره‌ای از تشکیل اولین گروه هنری اسلامی در رفسنجان، اجرای نمایش‌های روشنگرانه، و سپس حضوری بی‌وقفه در عرصه‌های امداد، سازندگی و جنگ. روایتی که هم‌پای تاریخ انقلاب پیش می‌رود و درنگی است بر مقایسه‌ای ژرف بین روحیه و اهداف تظاهرات‌های مردمی آن روزگار با آشوب‌های امروزین.

در قلب تاریخ انقلاب اسلامی، نام‌های گمنامی هستند که با قلم وجودشان، حماسه نوشتند. سیده طیبه سجادی، بانوی مبارز رفسنجانی، یکی از این چهره‌هاست که روایت او سه عرصه نبرد را ترسیم می‌کند: جنگ در تاریکی با ساواک، جهاد در روشنایی با تهاجم فرهنگی، و ایستادگی در گذر زمان در برابر توطئه‌های دشمن. خاطرات او از شب‌های مخفیکاری، دستگیری‌های پراضطراب، و شگردهای هوشمندانه برای حفظ اسلحه، تنها بخشی از این داستان است. آنچه روایتش را به امروز پیوند می‌زند، تبیین راه سوم برای زن مسلمان و ترسیم نقشه‌ای برای جهاد تبیین نسل جوان است. این روایت، هم قصه مقاومت دیروز است و هم چراغ راه فردا.

در انقلاب ۱۳۵۷،جوانان و نوجوانان با ابتکارهایی ساده اما عمیق، شبکه‌های مقاومتی خود را می‌ساختند. آنان بدون تشکیلات رسمی، اما با ایمانی استوار، از مساجد به عنوان سنگرهای اصلی مبارزه و ارتباط استفاده می‌کردند. روایت حجت‌الاسلام حسین جلالی از روزهای نوجوانی‌اش در رفسنجان، تصویری زنده از این شبکه‌های خودجوش ارائه می‌دهد؛ از پخش مخفیانه نوارهای امام خمینی(ره) تا اجرای نمایش‌های روشنگرانه در مسجد و راهپیمایی‌های پرخطر در خیابان‌های شهر. خاطراتی که نه فقط روایت گذشته، که تاملی است بر تفاوت‌های بنیادین دنیای واقعی و پیوندهای عمیق آن روزگار با دنیای مجازی و گاه سطحی امروز.

حجت‌الاسلام والمسلمین یدالله رضایی، خطیب نماز جمعه امروز رفسنجان، با تأکید بر این که جنگ امروز، جنگ رسانه‌ای و محاسباتی است، گفت: دشمن با دروغ‌پردازی می‌کوشد ذهن‌ها را تحریف کند.

سال ۱۳۵۷ بود. کلاس درسش سنگر بود و تخته سیاهش، اسلحه‌ای برای روشن کردن دل‌های جوان. «صدیقه میرزادی گوهری»، معلمی که در اوج انقلاب مسئولیت یک دبیرستان را بر عهده داشت، پس از دهه‌ها روایتی متفاوت ارائه می‌دهد؛ روایتی که تنها خاطره نیست، بلکه نقشه‌راهی برای نسل امروز است.

نماینده مردم رفسنجان و انار در مجلس از مدیران مجتمع مس سرچشمه جهت همکاری متعهدانه در زمینه مسئولیت‌های اجتماعی قدردانی کرد. به‌‌گزارش آوای جوار به نقل از روابط‌عمومی مجتمع مس سرچشمه رفسنجان، هشتمین جلسه شورای آموزش و پرورش شهرستان رفسنجان، به میزبانی مجتمع مس سرچشمه و با حضور اعضای شورای آموزش و پرورش شهرستان در […]

انقلاب تنها در میدان‌های بزرگ و تظاهرات گسترده متولد نشد؛ گاهی نقطه آغاز، دیداری ساده اما آرمان‌خواهانه در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهرهایی مانند رفسنجان بود که به ضرب باتون مأموران حکومت پهلوی گره خورد. آنچه می‌خوانید، بخشی از خاطرات محمدرضا باقری از روزهای اوج انقلاب است؛ دانش‌آموز هفده‌ساله‌ای که در مدرسه اقبال (شریعتی) درس می‌خواند و تحت تأثیر روحانی مبارزی چون حجت‌الاسلام پورمحمدی قرار داشت. خاطرات او از فضای ملتهب مدارس، تشکیل گروه‌های خودجوش دانش‌آموزی، نقش جوانان در تظاهرات و شهادت دوستانش، تصویری زنده از نقش نسل نوجوان آن دوران ترسیم می‌کند.

در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی، بسیاری از دختران مؤمن و متعهد، در رویارویی با سیاست‌های ضدحجاب رژیم پهلوی، حاضر بودند حتی تحصیل را رها کنند؛ اما حجاب و اعتقادات خود را حفظ نمایند. خانم زهرا پورمحمدی، فرزند مرحوم شیخ عباس پورمحمدی از مبارزان سرشناس رفسنجان، یکی از این چهره‌هاست. خاطرات او روایتی زنده از فضای مذهبی و انقلابی خانواده‌ای پیشگام ارائه می‌دهد؛ از تبعید پدر تا دیدار پرمخاطره با رهبر انقلاب در تبعیدگاه. روایتی که نقش بی‌بدیل زنان و خانواده‌ها در پشتیبانی از مبارزان را به تصویر می‌کشد.

مدیر مجتمع مس سرچشمه رفسنجان با بیان این‌که بیمارستان علی‌ابن‌ابیطالب(ع) رفسنجان زیرساخت مناسبی ندارد، تأکید کرد: ان‌شاءالله بتوانیم کسری‌هایی که از قبل در زمینه درمان در شهرستان بوده را جبران کنیم و در این زمینه از هیچ کمکی دریغ نخواهیم نکرد چرا که همه مردم از آن منتفع خواهند شد. به‌‌گزارش روابط‌عمومی مجتمع مس سرچشمه […]

تاریخ انقلاب اسلامی، روایتی جمعی است که از هزاران خاطرهٔ پراکنده و شخصی بافته شده است. هر کدام از این خاطرات، مانند تکه‌ای از یک پازل بزرگ، بخشی از حقیقت آن روزهای پرشور را روایت می‌کنند. آنچه می‌خوانید، گزیده‌ای از خاطرات شفاهی آقای مهدی شیرازی است که در سال‌های اوج انقلاب، نوجوانی شانزده‌ساله در رفسنجان بود. روایتی از فضای مدرسه، نخستین حرکت‌ها، نقش بی‌بدیل نوجوانان و روحانیت، و تأثیر عمیق خانواده‌ای مذهبی در شکل‌گیری مسیر زندگی یک انقلابی. این گفت‌وگو، پنجره‌ای است به روزهای سرنوشت‌ساز در شهر روحانی‌پرور رفسنجان.