آنچه در این میان جلب توجه می‌کند، تنوع اسامی در لیست تعطیل‌شده‌هاست؛ از چهره‌های شناخته‌شده و مذهبی گرفته تا سایر فعالان این حوزه. این دقیقاً همان جایی است که باید از یک اصل اساسی دفاع کرد: قانون زمانی معنا دارد که برای همه یکسان باشد و در برابر نام و جایگاه، سر تعظیم فرود نیاورد. از این زاویه، برخورد یکسان مسئولان با واحدهای فاقد مجوز، بدون نگاه به هویت مالکان، اقدامی شایسته و درخور تقدیر است.
البته در کنار بحث مجوز، یک نکته فرهنگی نیز بی‌اهمیت نیست. مصرف قلیان هرچند در برخی فضاها رایج است، اما وقتی با نام و نمادهای مقدس، به‌ویژه نام بلندآوازه حضرت سیدالشهدا(ع) گره می‌خورد، ضرورت دقت مضاعف احساس می‌شود. شایسته است ساحت آن امام همام را از فضاها و رفتارهایی که با شأن و فرهنگ عاشورایی همخوانی ندارد، دور نگه داریم و نگذاریم نام‌های آسمانی، ناخواسته به ابزاری برای رونق فعالیت‌های حاشیه‌دار تبدیل شوند.
به‌ویژه آنکه فارغ از هر نگاه جناحی یا سلیقه‌ای، عادی‌سازی مصرف قلیان با رسالت فرهنگی شخصیت‌های مذهبی و اجتماعی چندان هماهنگ نیست؛ چه اینکه پزشکان و متخصصان سلامت، بارها درباره خطرات جدی آن هشدار داده‌اند. اگر دم از فرهنگ اهل‌بیت(ع) می‌زنیم، باید در سبک زندگی و الگوهای ارائه‌شده به جامعه نیز حساستر باشیم.
در پایان، اصل ماجرا شخص یا شغل یا جایگاه کسی نیست؛ ماجرا، حاکمیت بی‌چون‌وچرای قانون و پاسداشت حرمت ارزش‌هایی است که برای این مرزوبوم، تقدس دارند. همان‌گونه که توقع داریم قانون بدون تبعیض جاری شود، توقع داریم در به‌کارگیری نام‌های مقدس نیز نهایت احتیاط و ادب رعایت گردد.
رضا
تاریخ : ۱۸ - مرداد - ۱۴۰۵
احسنت به جوار