بیست‌ونهم آذر، یادآور بازگشت پیکر پاک شهید «محمدجواد تندگویان»، وزیر نفت ایران، به میهن اسلامی پس از سال‌ها اسارت و شهادت مظلومانه در زندان‌های رژیم بعث عراق است. این روز، خاطره یکی از چهره‌های درخشان انقلاب اسلامی را زنده می‌کند.

شهید تندگویان نماد مقاومت و مدیریت جهادی در سال‌های ابتدایی دفاع مقدس بود. بازگشت پیکر این شهید والامقام در ۲۹ آذر ۱۳۷۰، پس از ۱۱ سال، صحنه‌هایی به‌یادماندنی از عشق و ارادت ملت ایران به شهدا رقم زد.

زندگی و مبارزه
محمدجواد تندگویان در ۲۲ خرداد ۱۳۲۹ در تهران متولد شد.وی در سال ۱۳۴۸ به‌عنوان دانشجوی مهندسی نفت وارد دانشکده نفت آبادان شد و فعالیت خود را در انجمن اسلامی دانشجویان آغاز کرد. این فعالیت‌ها باعث حساسیت ساواک شد و در دوران سربازی، پس از تحمل شکنجه، به یک سال حبس محکوم گردید.

وزارت نفت و دفاع مقدس
در زمان ریاست‌جمهوری بنی‌صدر و نخست‌وزیری شهید رجایی،شهید تندگویان به‌عنوان وزیر نفت انتخاب شد. با آغاز جنگ تحمیلی، اولین اقدام او سازماندهی کارکنان وزارت نفت برای حفاظت از تأسیسات نفتی خوزستان بود.

اسارت
در تاریخ ۹ آبان ۱۳۵۹،هنگامی که شهید تندگویان به همراه معاون و همراهان برای بازدید از پالایشگاه آبادان عازم بودند، در مسیر ماهشهر به آبادان به اسارت نیروهای بعثی درآمد.

خاطره‌ای از روزهای منتهی به اسارت
سید حسن سادات،کفیل وزارت نفت در آن دوران، در توصیف آخرین دیدار با شهید تندگویان می‌گوید:
«صبح روز دهم آبان،شهید تندگویان مصمم بود به هر قیمتی به آبادان برود. من نیز اصرار داشتم همراه او باشم، اما ایشان مخالفت کردند. قرار شد من برای بازدید به آغاجاری بروم و ایشان به همراه مهندس بوشهری و مهندس یحیوی به سمت آبادان حرکت کنند. پیش از حرکت، دعای سفر در گوش او خواندم. به یاد دارم شلوار جین آبی و جلیقه‌ای به همان رنگ به تن داشت… عصر همان روز در آغاجاری بودیم که خبر دردآور اسارت ایشان و همراهان را شنیدیم.»

پایداری در اسارت
شهید تندگویان در دوران اسارت،با وجود شکنجه‌های شدید، هرگز تسلیم نشد. او با برگزاری جلسات مخفیانه دعا و نیایش، به تقویت روحیه خود و دیگر اسرا می‌پرداخت و به‌عنوان رهبری معنوی، الگویی برای پایداری بود.

شهادت و بازگشت به میهن
پس از سال‌ها اسارت،پیکر مطهر این شهید در ۲۵ آذر ۱۳۷۰ در عتبات عالیات شناسایی و با احترام طواف داده شد. در ۲۹ آذر، پیکر ایشان در مرز خسروی تحویل هیئت ایرانی گردید و در بهشت زهرا (قطعه ۷۲) به خاک سپرده شد.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد.