کرمان با دارایی‌های عظیم معدنی و سهم ۴ درصدی از تولید ناخالص ملی، ظرفیت تبدیل به موتور محرک اقتصاد ایران را دارد. اما این مسیر توسعه با سه مانع اصلی بحران آب، کمبود بودجه برای راه‌های ناتمام، و تمرکز تصمیم‌گیری در تهران مسدود شده است. راه حل کلیدی از دید مدیران محلی: واگذاری اختیارات بیشتر […]

🔹 کرمان با دارایی‌های عظیم معدنی و سهم ۴ درصدی از تولید ناخالص ملی، ظرفیت تبدیل به موتور محرک اقتصاد ایران را دارد. اما این مسیر توسعه با سه مانع اصلی بحران آب، کمبود بودجه برای راه‌های ناتمام، و تمرکز تصمیم‌گیری در تهران مسدود شده است. راه حل کلیدی از دید مدیران محلی: واگذاری اختیارات بیشتر به استان.

▪️ موقعیت‌سنجی اقتصادی:

▫️ جمعیت: ۳.۴ میلیون نفر (۴٪ کشور)

▫️ سهم از اقتصاد: ۴٪ تولید ناخالص داخلی (رتبه ۹ کشور)

▫️ اشتغال: نرخ بیکاری ۶.۸٪ و رتبه چهارم ایجاد اشتغال خالص در کشور

▫️ فرصت طلایی: بخش معدن

▫️ تجربه موفق: رشد ۱۳ درصدی در بخش معدن با تفویض اختیار در برنامه ششم توسعه

▫️ درخواست راهبردی: تبدیل این اختیارات به قانون دائمی برای ایجاد جهش اقتصادی

▫️ تهدید وجودی: بحران آب

▫️ تناقض هشداردهنده: سهم ۳۹ درصدی اشتغال در کشاورزی در مقابل بارش سالانه تنها ۱۳۰ میلی‌متر

▫️ راه حل فوری: پیگیری پروژه انتقال آب از خلیج فارس و جذب اعتبار ۵,۰۰۰ میلیارد تومانی برای پروژه‌های آب

▪️ موانع زیرساختی:

▫️ حمل و نقل: نیاز به ۳۰,۰۰۰ میلیارد تومان برای تکمیل پروژه‌های راه‌سازی

▫️ مسکن: عدم پایبندی بانک‌ها به سهم ۲۰ درصدی تسهیلات برای مسکن

🔹 کرمان در یک دوراهی سرنوشت‌ساز قرار دارد: تبدیل شدن به قطب اقتصادی یا گرفتار ماندن در چالش‌های ساختاری. شکستن این بن بست در گروی تصمیمی ملی است: اعتماد و واگذاری اختیارات گسترده‌تر به مدیران محلی برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های بومی.