🔰 آرش آمرزش، جوان‌ترین دانشجوی دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان، که در ۱۱ سالگی دیپلم گرفت، از آرزوی بزرگش برای خدمت به ایران می‌گوید.

در میان استعدادهای درخشان دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان، نام آرش آمرزش با نوری ویژه می‌درخشد. او که در سنِ تنها ۱۱ سالگی موفق به دریافت مدرک دیپلم شد، اکنون در رشته مهندسی کامپیوتر، حضوری تأثیرگذار دارد. این گفت‌وگو، گذری است بر مسیر پرپیچ‌وخم و الهام‌بخش این نابغه جوان.

🔸با سلام و سپاس از وقتی که در اختیار ما گذاشتید. لطفاً خودتان را معرفی کنید.
بنده آرش آمرزش، ۱۳ ساله و اهل کاشان هستم.

🔸کسب دیپلم در ۱۱ سالگی، دستاوردی شگفت‌انگیز است. چگونه به این موفقیت رسیدید؟
این موفقیت بیش از هر چیز مرهون عشق به یادگیری و حمایت بی‌چشمداشت اطرافیانم بود. از کودکی اشتیاق فراوانی برای فهمیدن داشتم و همین اشتیاق، مسیر تحصیل را برایم هموار کرد.

🔸آیا از ابتدا قصد داشتید مهندسی کامپیوتر بخوانید؟
در نوجوانی، سه رشته‌ی کامپیوتر، فیزیک و پزشکی برایم جذاب بودند. با توجه به محدودیت‌های سنی برای پزشکی، و پس از مشورت با اساتید، مهندسی کامپیوتر را انتخاب کردم؛ چرا که معتقدم این رشته، سنگ‌بنای تحولات آینده است. البته قصد دارم در ادامه، فیزیک و سپس پزشکی را نیز دنبال کنم.

🔸فرآیند دریافت تأییدیه از بنیاد ملی نخبگان چگونه بود؟
متأسفانه در این مسیر با کم‌لطفی‌هایی روبه‌رو شدم. بنیاد نخبگان و سازمان سنجش همکاری لازم را نداشتند. تنها حمایت، ارسال نامه‌ای به دانشگاه کاشان بود تا بتوانم پیش از کنکور به عنوان مهمان در برخی کلاس‌ها حاضر شوم.

🔸چرا دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان را انتخاب کردید؟
از طریق دوستانی که در فضای علمی فعال بودند، با اعتبار و کیفیت آموزشی این دانشگاه آشنا شدم و با اطمینان، آن را به عنوان مقصد تحصیلی‌ام برگزیدم.

🔸سن کم در دانشگاه، بیشتر چالش است یا فرصت؟
قطعاً چالش‌های خودش را دارد. گاهی اساتید و دانشجویان در نگاه اول فکر می‌کنند من مهمان یا همراه کسی هستم! اما پس از آگاهی از حضورم به عنوان دانشجو، این تعجب به احترام تبدیل می‌شود.

🔸تجربه اولین روزهای حضور در کلاس چگونه بود؟
روزهای اول همراه با کنجکاوی دیگران بود. اساتید بسیار حمایتگر بودند و پس از ‌واکنش های اولیه، فضا به سرعت به سمت احترام و توجه به توانایی‌های علمی‌ام پیش رفت.

🔸کدام حوزه از مهندسی کامپیوتر برایتان جذاب‌تر است؟
هوش مصنوعی. به نظرم این حوزه، توانایی خارق‌العاده‌ای برای حل مسائل پیچیده و شکل‌دهی به آینده دارد.

🔸خانواده چه نقشی در این مسیر داشتند؟
خانواده محور اصلی موفقیت من بودند: حمایت عاطفی، فراهم کردن فضای یادگیری و تشویق بی‌وقفه.

🔸بزرگ‌ترین آرزویتان برای آینده چیست؟
خدمت به هموطنانم. می‌خواهم از دانشم برای حل بخشی از مشکلات کشور استفاده کنم.

🔸به عنوان سخن پایانی، چه پیامی برای هم‌سن‌وسال‌های خود دارید؟
رویاهایتان را قربانی تردید نکنید. از همین امروز، خود را برای تلاش مستعد و پیوسته آماده کنید. هر مانع، تنها یک درس است در مسیر رسیدن به آرزوهای بزرگ.