رویدادهای روز ۱۸ دی‌ماه ۱۳۵۷: در این روز تاریخی، حدود هزار نفر از اهالی شهر و حومه، پس از تجمع در مسجد قطب‌آباد، راهپیمایی گسترده‌ای را آغاز کردند. آنان در خیابان اقتصاد نماز را به‌جای آورده و به سخنرانی حجت‌الاسلام هاشمیان گوش سپردند. سپس راهپیمایی با حرکت به سمت خیابان‌های انصاری و نواب ادامه یافت. در اوج حرکت مردمی، جمعیت به سوی مجسمه شاه در میدان ابراهیم هجوم برد و با فریادهای «درود بر خمینی» و «مرگ بر شاه»، آن را به عنوان نماد طاغوت پایین کشید. مجسمه توسط خودروی کامیون مرحوم محمد آذین (پدر حسین آذین، نماینده فقید مجلس) پایین کشیده و نابود شد. این صحنه، تجلی پیروزی اراده مردم و افول نهایی رژیم پهلوی بود.

پیشینه مبارزاتی رفسنجان: مردم رفسنجان حتی پیش از آغاز تظاهرات سراسری در کشور، به‌صورت خودجوش به خیابان‌ها می‌آمدند و مخالفت خود را با رژیم نشان می‌دادند. آنان از همان سال‌های دور، مقلد امام خمینی(ره) بودند و مبارزات خود را تحت رهنمودهای ایشان پیش می‌بردند.

رفسنجان؛ شهری پیشتاز در انقلاب: رفسنجان از شهرهایی بود که نهادهای انقلابی مانند دادگاه انقلاب و کمیته انتظامات، ماه‌ها قبل از پیروزی نهایی (۲۲ بهمن ۱۳۵۷) در آن تشکیل شده بود. همچنین، درگیری‌های مهمی مانند شهادت محمدحسین انصاری در ۳۰ تیرماه ۱۳۵۷ شهادت سیدمحمدرضا میرافضلی و شهادت محمدمهدی نخعی در همان سال، بر عمق مقاومت و ایستادگی مردم این شهر گواهی می‌دهد.

مقام معظم رهبری درباره رفسنجان فرموده‌اند: «شهر رفسنجان و مردم آن از سال‌های بسیار دور، مرکز کانون و توجه به حقایق اسلام و نقطه عطفی در شناخت با طاغوت معرفی شده است.»

روز ۱۸ دی‌ماه ۱۳۵۷، تنها یک رویداد نمادین نبود، بلکه اوج مبارزات طولانی مردمی بود که با ایمان، وحدت و پیروی از رهبری امام خمینی(ره)، زمینه‌ساز پیروزی انقلاب اسلامی شدند. امروز نیز مردم رفسنجان با حفظ روحیه انقلابی و تبعیت از ولایت فقیه، در صحنه‌های مختلف حاضر و الگویی از استقامت و بصیرت هستند و با هوشیاری و انسجامی تحسین‌برانگیز، در برابر هرگونه توطئه و فرصت‌طلبی ایستاده و اجازه نخواهند داد خون شهدا و آرمان‌های انقلاب به بازی گرفته شود؛ همان‌گونه که در جریان فتنه‌های اخیر نیز صحنه‌هایی درخشان از این بصیرت و پایمردی را به تصویر کشیدند.