▫️ استان کرمان با همه‌ی ظرفیت‌های اقتصادی و موقعیت استثنایی، در حصاری از جاده‌های فرسوده و پروژه‌های ناتمام گرفتار مانده است. این استان که می‌تواند به قلب تپنده‌ی ترانزیت شرق کشور تبدیل شود، امروز قربانی بی‌توجهی به زیرساخت‌های حمل‌ونقل شده است.

🔹 قطارهای آرزو روی ریل‌های ناتمام

استان کرمان میزبان بزرگترین پروژه‌ی ریلی کشور است: راه‌آهن چابهار-زاهدان با ۶۲۸ کیلومتر طول که مانند شریان حیاتی، تنها بندر اقیانوسی کشور را به شبکه‌ی ریلی متصل می‌کند. اما این پروژه‌ی استراتژیک پس از ۱۵ سال هنوز در نیمه‌راه مانده است.

طرح ملی راه‌آهن زاهدان-زابل-بیرجند-مشهد با ۹۱۷ کیلومتر طول دیگر پروژه‌ی مهمی است که از سال ۱۳۹۸ آغاز شده اما هنوز به پایان نرسیده است. این پروژه‌های ناتمام مانند پازلی ناقص، نقشه‌ی ترانزیت شرق کشور را ناتمام گذاشته‌اند.

🔹 جاده‌های پرخطر، سد راه توسعه

در حالی که کرمان ظرفیت تبدیل شدن به قطب ترانزیت را دارد،از ابتدایی‌ترین امکانات جاده‌ای محروم است. این استان همچون دیگر همسایگان شرقی خود، از شبکه‌ی آزادراهی بی‌بهره است.

🔹 تولیدات استراتژیک در محاصره جاده‌های ناایمن

کرمان با تولید ۷۰ درصد پسته‌ی کشور،سهم عمده‌ای از مس کشور و حضور چشمگیر در تولید فولاد و … یکی از قطب‌های اقتصادی کشور محسوب می‌شود. با این حال، نبود شبکه‌ی حمل‌ونقل مدرن و ایمن، هزینه‌های تولید و صادرات این محصولات استراتژیک را به شدت افزایش داده و توان رقابت در بازارهای جهانی را کاهش داده است.

جاده‌های پرخطر و فرسوده نه تنها ایمنی مسافران را تهدید می‌کند، بلکه مانعی جدی بر سر راه توسعه‌ی صنایع بزرگ و اشتغالزایی این استان شده است.

🔹 آینده در انتظار تصمیم‌گیری

تکمیل پروژه‌های ریلی نیمه‌تمام می‌تواند کرمان را به دروازه‌ی شرق کشور تبدیل کند.اما بدون توسعه‌ی شبکه‌ی آزادراهی، این استان هرگز به جایگاه واقعی خود در اقتصاد ملی دست نخواهد یافت.

کرمان امروز در دوراهی تاریخ ایستاده است: یا ققنوس‌وار از خاکستر محرومیت برخواهد خاست، یا در باتلاق بی‌توجهی به زیرساخت‌ها فرو خواهد رفت. انتخاب این مسیر، سرنوشت نه تنها یک استان، که آینده‌ی ترانزیت شرق کشور را تعیین خواهد کرد.